Wyjątkowy czas

 Cóż mogę powiedzieć? Dużo różnych emocji mi towarzyszyło przy czytaniu tej powieści od łez wzruszenia po radość, a nawet zdenerwowanie. Trzy całkiem różne od siebie kobiety połączone z jednym mężczyzną. Żona, kochanka i siostra. Rozalia, żona - młoda kobieta, której ojciec wybrał życie, męża, kobieta kochająca zapachy, mająca własne zdanie, które w tamtych czasach w Polsce było nie do pomyślenia, wraz z ślubem z Ignacym straciła wszystko co kochała, została stłamszona, zniszczona. Po 5 latach męki odzyskała wolność, własne zdanie i to co kochała. Zuzanna, kochanka - utrzymywana wraz z dzieckiem przez Ignacego, który robił wszystko by zatuszować to że ma nieślubne dziecko, po jego śmierci Zuzanna posunęła się do chyba jednej ryzykownej rzeczy jaka jej przyszła do głowy, żeby ratować dziecko znalazła Rozalię jako swój ratunek, dzięki temu nawiązały dość mocną więź, co dla ludzi było nie do pomyślenia. Kobiety stały się sobie dość bliskie, a to dzięki córce Zuzanny Lili. Ada, siostra...

 Autorka jak zwykle mnie nie zawiodła. Jest moja jedna z ulubionych, lubię jej książki i jej styl. Czytanie jej powieści to sama przyjemność, nie są męczące w żadnym przypadku. Trójka dzieciaków, która straciła swoich najbliższym w krótkim czasie. Niewyjaśnione morderstwa. Sprawy morderstw rodzin tych dzieci są niewyjaśnione, brak rozwoju sprawy. To to co najgorsze dla policjanta. Jednak Rizzoli nie poddaje się, jej intuicja znowu zwyciężyła. Pomimo tego, że sprawy były prowadzone w innej jurysdykcji to nie poddała się, nie zważając na ostrzeżenia szukała dalej wraz ze swoim partnerem z pracy jak i przyjaciółka Maurą. Szkoła, w której zostali umieszczeni, była specjalnie przystosowana dla takich dzieci, którzy stracili bliskich. Miała być to szkoła bezpieczna, jak się okazuje jednak zabezpieczenia da się przeskoczyć.  Na prawdę ciekawa powieść, trzymająca w napięciu. Cieżko było oderwać się od czytania, dlatego w moim przypadku zarwała noc żeby dowiedzieć się jak skończy się t...

  Czytając tą książkę byłam bardzo wstrząśnięta, wywołała u mnie mnóstwo skrajnych emocji. Były momenty, w których musiałam odłożyć książkę, przerywać czytanie żeby ochłonąć.  Czytałam wiele innych książek o tematyce obozów koncentracyjnych i teoretycznie człowiek wie co tam się działo, do jakich drastycznych sytuacji posuwali się kapo i osoby tam pracujący. Jednak po raz kolejny mną to wstrząsnęło.  Jestem matka i trochę inaczej patrzę na świat, to co czuja matki do swoich dzieci to jest miłość bezwarunkowa. Miłość matki do dziecka jest tak ogromna, ze matka jest w stanie zrobić wszystko żeby uratować czy wybronić dziecko, uniewinnić je, ale czy zawsze jest to słuszne? Anna w powieści próbowała oczyścić swojego syna Wolfganga z zarzutów, aż w końcu zaczęła rozumieć czyny i to w jakiej sytuacji się znajduje. Płatna miłość, czy w powieści te kobiety decydując się na to ratują się? Zostaje im obiecane pół roku pracy dla Rzeszy i będą wolne i wiele różnych rzeczy im przysług...

 Witajcie. Dzisiaj chciałam się z wami podzielić moja pasją, która od niedawna odkryłam.  Jakiś czas temu koleżanka mnie zaraziła malowaniem, najpierw zaczęło się od malowanek. Nie zwykłych dla dorosłych antystresowych, choć te tez są antystresowe, ale kolorowanki po numerach. Podobało mi się to, bo nieraz miałam problem i dylemat jakie kolory wybrać, a w tym przypadku wszystko mamy podyktowane z góry. Po czasie zaczęłam szukać czegoś więcej w tym stylu i koleżanka podesłała mi linka z obrazami malowanymi po numerach. Nie myśląc długo zamówiłam pierwszy. Potrafiłam siedzieć do późna i malować.  To mój pierwszy obraz. Moi rodzice śmiali się ze mnie, że się bawię, ale jak zobaczyli efekt końcowy to bardzo im się spodobał. W ten sposób zostali posiadaczami mojego pierwszego obrazu.  Później koleżanka w pracy zapytała mnie czy bym jej nie namalowała takiego obrazu. Ona chciała konkretny temat obrazu, wspólnie wybrałyśmy wzór.  Wrocław rynek. Niestety złe światło mia...

 Czy też sobie planujecie jakie książki przeczytacie albo ile książek chcecie przeczytać? Przez ostatnie 2 lata trochę mi to nie planowanie nie wychodziło z przyczyn rodzinnych, ale myśle że w przyszłym roku mój plan zrealizuje. Mam pełny regał i książki czekają cały czas na mnie. Staram się nie kupować książek, ale nie zawsze mi to wychodzi i pokuszę się na jakaś nowość. Mam dużo „starych” książek i plan żeby w końcu je przeczytać.  Jest kilka pozycji, które w pierwszej kolejności chcę przeczytać. 1. „Znalezione nie kradzione” S. King 2. „Koniec warty” S. King 3. „Marzenia i koszmary” S. King 4. „Chłopiec z lasu” H. Coben 5. „Nie odpuszczaj” H. Coben 6. „Sprawa Niny Frank” K. Bonda 7. „Tylko martwi nie kłamią” K. Bonda 8. „Florystką” K. Bonda 9. „Profil mordercy” P. Britton 10. „Ballada ptaków i węży” S. Collins 11. „Sekret Elizy” D.W. Rettinger 12. „Tatuażysta z Auschwitz” H. Morris 13. „Jaskółka i koliber” S. Montefiore 14. „Emma” J. Austen Zalegają jeszcze pozycje na czytn...

 Wiem, że jeszcze trochę grudnia przed nami i różne rzeczy mogą się jeszcze wydarzyć, ale ja już podsumowałam rok 2022. Czy wasz rok był udany czy nie? Czy wyciągnęliście wnioski z wydarzeń, które wam się przytrafiły w tym roku? Mój rok nie zaliczam do udanych, choć trochę przemyśleń i wniosków wyciągnęłam. Był to ciężki rok i wiele się działo. Czy dobrego? Nie wiem … Zacznę od początku roku. Zaczęłam rok od zwolnienia lekarskiego i zastrzyków w brzuch po tym jak w święta spadłam ze schodów i na plecach zrobił mi się ogromny krwiak. Wróciłam do pracy w połowie stycznia i po 3 tygodniach rozłożył mnie jak i wszystkich domowników coronavirus. W trakcie kwarantanny rozstałam się z facetem z którym byłam rok. Koszmary przeszłości mnie zaatakowały i zablokowałam się. Wtedy zaczął się ten chyba najgorszy okres w tym roku. Trwał do połowy lipca, zaczęło się od stanów depresyjnych co przeszło do depresji. Byłam w tym sama, nie potrafię z nikim rozmawiać o tym co mnie boli, co czuje, w czym...

 Czy lubicie czytać/słuchać książki pojedyncze czy serie książek? Ja wole pojedyncze, ale raz na jakiś czas wybieram serie książkowe. Najczęściej jak już wybiorę serie to potrafię zżyć się z bohaterami, ze ciężko mi później zacząć coś czytać. To chyba jeden taki powód dlaczego wole jednak pojedyncze książki. Za to w tym roku pochłonęły mnie dwie serie. Pierwsza to cykl Cienie przeszłości Mieczysława Gorzki, a drugi to cykl Dioniza Remańska Hanny Greń. Zdecydowałam się o nich napisać, bo są na prawdę godne uwagi i przeczytania.  Cykl Cienie przeszłości, a głównie pierwsza część cyklu była dosłownie wszędzie, przeglądałam Instagram to co drugi, trzeci post była ta powieść, na Facebooku na forach książkowych też i wszyscy ja zachwalali. Tego dnia czekało mnie kilka godzin pracy nad paznokciami, a to był bardzo dobry czas na książę do słuchania. W ten sposób rozpoczęłam przygodę z tym cyklem. W cyklu mamy książki „ Martwy sad”, „Iluzja”, „Totentanz”. Książki trzymające w napięciu,...